
De medische carrière van Michel Joosten begon in de collegebanken van de studie Voeding en Gezondheid. Daar ontdekte hij hoe groot de invloed van voeding is op ziekte en herstel. Tijdens zijn onderzoek bij nefrologiepatiënten groeide het verlangen om dichter bij de patiënt te staan. Hij stapte over naar geneeskunde, begon aan de opleiding tot internist, maar merkte al snel dat zijn hart elders lag. “Maag-, Darm- en Leverziekten sprak met direct aan: het heeft raakvlakken met voeding en leefstijl. Dat past bij mij.”
Een onverwachte klik met Dirksland
Toen Michel zich oriënteerde op een werkplek, liep hij een dag mee in Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis. “Ik ging erheen met het idee: dit wordt het niet, maar dan kan ik het tenminste afstrepen. Ik dacht dat het niets voor mij zou zijn.” Het tegendeel bleek waar. “De sfeer, de korte lijnen, de manier van samenwerken — ik was meteen positief verrast.” Vanuit zijn woonplaats Barendrecht is Dirksland bovendien goed bereikbaar. “Het is minder ver dan mensen denken.”
‘Samenwerken op het eiland’
Wat Michel vooral opviel, was de mentaliteit binnen het ziekenhuis. “In academische centra werkte ik vaak op ‘eilandjes’: iedereen was met zijn eigen stukje bezig. Hier werk ik op één eiland — letterlijk op Goeree-Overflakkee én figuurlijk binnen het ziekenhuis. Je spreekt je collega aan of belt hem/haar op, krijgt direct antwoord en er wordt actief met je meegedacht.”
Die laagdrempelige samenwerking gaat volgens hem verder dan alleen de korte lijnen. “Het draait hier niet alleen om je eigen vakgroep. Er is een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de zorg op het eiland. Dat sterke wij-gevoel creëert verbondenheid en maakt het werk efficiënter én leuker.”
Meebouwen aan een groeiende vakgroep
De MDL-vakgroep is volop in ontwikkeling, met nieuwe medisch specialisten, een gespecialiseerd verpleegkundige en vacatures voor artsen en physician assistants. “Ik stapte hier niet in een kliniek die al twintig jaar op dezelfde manier draait. We zijn aan het bouwen, allemaal met dezelfde mindset: met respect voor hoe het was, maar met de ambitie om het verder te verbeteren. Dat maakt het een heel aantrekkelijke en uitdagende fase om in te stappen.”
De vakgroep investeert bovendien in moderne diagnostiek en uitbreiding van capaciteit om de MDL zorg zo lang mogelijk op het eiland te houden. “We hebben recent een fibroscan voor leverdiagnostiek geïmplementeerd en werken sinds kort met de eFTR-techniek – een minder invasieve manier om vroege en kleine dikke darmtumoren te verwijderen’. Verder gaan we later dit jaar darmechografie op zetten voor de zorg van mensen met een chronische ontstekingsziekte van de darm. Bovendien komt er later dit jaar een derde scopiekamer en over twee jaar een geheel nieuw endoscopiecentrum, Mooie ontwikkelingen voor zo compleet mogelijke MDL-zorg in de regio.”
Michel: “Collega’s kunnen actief meebeslissen over de aanschaf van materiaal, werkafspraken op de poli, de organisatie van zorg en de nieuwbouw van de endoscopiekamers. Dat zijn geen loze woorden – er is daadwerkelijk ruimte, zowel inhoudelijk als financieel.”
Tijd en aandacht voor patiënt én professional
Wat Michel minstens zo belangrijk vindt, is de manier van werken. “We hebben hier tijd voor de patiënt. Je kunt echt het gesprek voeren over wat het probleem is, in plaats van automatisch meer diagnostiek aan te vragen.” Die ruimte voor het gesprek maakt de zorg persoonlijker en zorgvuldiger.
Ook de patiëntenpopulatie draagt daaraan bij. “De bejegening is prettig. Mensen zijn open en betrokken. Dat maakt het contact laagdrempelig en het werk extra waardevol.”
Die rust en aandacht ziet hij ook terug in de organisatie van het werk. De MDL-vakgroep heeft op dit moment geen nacht- en weekenddiensten. “Met een jong gezin is dat heel prettig. Natuurlijk kan dat in de toekomst veranderen, maar nu geeft het balans.”
Vooruitkijken: meer aandacht voor leefstijl
Naast zijn werk als MDL-arts is Michel actief in een commissie voor klinische voeding. Die betrokkenheid komt voort uit zijn achtergrond in Voeding en Gezondheid en uit een fascinatie die nooit is verdwenen. “Voeding en leefstijl spelen bij veel MDL-aandoeningen een grotere rol dan we soms denken. Dat blijft mij boeien.”
Juist daarom ziet hij kansen om die kennis nog sterker te verweven in de dagelijkse praktijk. “Ik zou leefstijl en voeding graag meer integreren in de zorg. Denk aan leververvetting, darmklachten, glutenallergie of alcoholproblematiek — daar valt winst te behalen met goede voeding en meer bewustwording.” In een regionaal ziekenhuis is dat volgens hem goed mogelijk. “De drempel om samen iets op te zetten is laag. Iedereen kent elkaar, en dat maakt het makkelijker om nieuwe initiatieven te starten. Vooralsnog is het toekomstmuziek, maar wel op een plek waar nieuwe ideeën snel werkelijkheid kunnen worden.”